Tadeusz Sztumberk-Rychter
Biografia
Tadeusz Sztumberk-Rychter, urodzony 19 sierpnia 1907 roku w Koluszkach, był oficerem Wojska Polskiego i jednym z kluczowych dowadców w Armii Krajowej. Po studiach na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim wybrał karierę wojskową, ukończywszy Szkołę Oficerską Artylerii w Toruniu z wysoką siódmą lokatą.
W 1939 roku wziął udział w kampanii wrześniowej jako oficer sztabu dowódcy artylerii 6 Dywizji Piechoty. Po ojechaniu z frontu aktywnie działał w konspiracji, początkowo w Służbie Zwycięstwu Polski, następnie w Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Dowodził samodzielną kompanią na Zamojszczyźnie oraz był zastępcą dowódcy 9 pułku AK.
W 1943 roku brał udział w uwolnieniu 73 więźniów w Biłgoraju. Następnie pełnił dowództwo 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK, wliczając w to operacje podczas akcji „Burza”. Po wojnie był aresztowany przez NKWD, uwięziony w obozach w Diagilewie i Griazowcu. Po powrocie do Polski utrzymywał się z prac fizycznych, by stopniowo objąć stanowisko dyrektora chemicznego w zakładzie w Górze Kalwarii. Był zaangażowany w działalność Stowarzyszenia „PAX”.
Zmarł 14 marca 1972 roku w Warszawie, został pochowany na Cmentarzu Starych Powązek.