Bogdan Piotr Filipowicz
Biografia
Bogdan Piotr Filipowicz, urodzony 9 lipca 1933 roku w Koluszkach, był jedną z najważniejszych postaci Kościoła Staro-katolickiego w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Początkowo pełnił funkcję kapłana w Kościele Polskokatolickim, a w 1957 roku był wikariuszem parafii we Wrocławiu. W 1960 roku, będąc jeszcze proboszczem w Tarnogrodzie, przyjął biskupią sakrę rękopisem bp. Adama Jurgielewicza, choć nie został formalnie wybrany przez Synod Ogólnopolski, co w późniejszym czasie budziło wątpliwości co do ważności jego sakry.
W 1963 roku został wyświęcony sub conditione jako biskup przez ks. Ignacego Jana Wysoczańskiego, co było potwierdzone m.in. przez ks. Henryka Zdolińskiego. W 1965 roku, wraz z 12 duchownymi, został usunięty dekretem z Kościoła Polskokatolickiego, lecz dzięki negatywnej decyzji Urzędu ds. Wyznań kontynuował działalność jako zwierzchnik Kościoła Staro-katolickiego w PRL, którego władze państwowe nigdy nie uznały.
Podczas swojego zwierzchnictwa powołał do życia trzy diecezje: Pomorską, Śląsko-Dąbrowską i Warszawską oraz nawiązał kontakt z Kościołem Zakonu Mariawitów w Niemczech. Od końca lat 80. choroba uniemożliwiała mu szczegółowe zarządzanie kościołem, jednak nie chciał zrzec się urzędu. W 1993 roku Synod Diecezji Pomorskiej podjął decyzję o autokefalia i przekazał zwierzchność kościołowi pod opieką ks. Wojciecha Kolma. Filipowicz przeszedł na emeryturę i osiedlił się w Bolesławiu, gdzie zmarł 5 marca 1998 roku. Został tam pochowany na lokalnym cmentarzu katolickim.